( مسأله 70 ) : اگر شك كند كه مخرج را تطهير كرده يا نه ، بايد تطهير كند هر چند هميشه پس از بول يا مدفوع ، فورى تطهير مىكرده است . ( مسأله 71 ) : چنانچه پس از نماز شك كند كه پيش از نماز مخرج را تطهير كرده يا نه واحتمال بدهد كه پيش از شروع به نماز متوجه بوده ، نمازى كه خوانده صحيح است ، ولى براي نمازهاى بعدى بايد تطهير كند . استبراء ( مسأله 72 ) : مستحب است مردها پس از بيرون آمدن بول ، براي خالى شدن مجرى از باقيمانده آن استبراء كنند ، وبهترين راهش اين است كه : پس از قطع بول ، اگر مخرج مدفوع نجس شده أول آن را تطهير كنند ، بعد سه بار انگشت ميانه دست چپ را از مخرج مدفوع تا بيخ آلت بكشند ، سپس شست را روى آلت وانگشت پهلوى شست را زير آن بگذارند وسه بار تا ختنه گاه - وبهتر آن كه تا سر آلت - بكشند ، وپس از آن سه نوبت سر آلت را فشار دهند . ( مسأله 73 ) : آبى كه گاهى پس از بازى كردن با زنى كه بر شخص حلال است از أو خارج مىشود وبه آن مذى مىگويند پاك است ، ونيز آبى كه گاهى پس از منى بيرون مىآيد وبه آن وذى گفته مىشود ، چنانچه محل از منى تطهير گرديده وپس از آن بول خارج نشده باشد پاك است ، وآبى كه گاهى پس از بول بيرون مىآيد وبه آن ودى مىگويند اگر بول به آن نرسيده باشد پاك است ، وچنانچه انسان پس از بول استبراء وتطهير كند ، سپس آبى از أو خارج شود وشك كند كه بول است يا يكى از اين سه آب ، پاك مىباشد . ( مسأله 74 ) : اگر شك كند استبراء كرده يا نه ورطوبتى از أو بيرون آيد كه نداند پاك است يا نه ، نجس مىباشد ، وچنانچه وضو گرفته باشد باطل مىشود ، ولى اگر شك كند استبرائى كه كرده درست بوده يا نه ورطوبتى از أو بيرون آيد كه نداند پاك است يا نه ، پاك مىباشد ووضو را هم باطل نمىكند . ( مسأله 75 ) : كسى كه استبراء نكرده اگر به سبب آن كه مدتي از بول كردن